conservarse

escabeche
aceite
sal
afumado

mala ostia

por despedida

só trabar forte con raiba
para notar a carne ceder
(excluíndo lesións severas e feridas sangantes)
e turrar da pel como quen fose alimentarse do arrincado

rabuñar,
ollarodiar

que luminoso e próximo poderiamos ollar o futuro
se dez, cen, un milleiro de centros sociais florescesen pola superficie do país todo [...]

(por actualizar o discurso, 40 anos despois)

disfuncións mental e dialectal na pedra nocturna

- ...
- blabla bla blablabla pola oficialidá bla bla bla puxa asturies!
- dixebrá!
- si, muy bien dixebrá, y también llan de cubel blablabla
- ????

_ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _


- buff, case te abraso!! [cun xaruto a medio apagar entre os dedos]
- bah, abraçame canto queiras que hai confianza. eu é que cría que lle tiñas repulsión ao contacto físico...

a cultura xa á rúa

cando menos ás seis da mañá
se falta un estudo no que traballar
e quedo sen esculpir e días logo xa apareceron pedras máis xeitosas

"- hai beleza kandinski en cada gol de ronaldo.
- que o desexo é un iglú, mecagoendiós!!"

tanto tanto tanto frío que non deixa apañar
nada nada nada de enerxía calorífica externa

son os ollos,
sempre
[sempre relativo enténdase "dende que te coñecín un día de matrícula e atravesei a cidade contigo e o meu ciccerone na pedra e expresaches sen ambaxes as máis perversas desviacións eróticas e con todo non fixo máis que medrar a curiosidade e foi paseo de setembro de hai anos"]

...

seguen

imaxe: les larmes, de man ray

odio ter gripe nas neuronas!

polo demáis, agradábel abondo ser activa
nos días da desidia social absoluta
e poucas ganas,
porén,
de activarse no afectivo/vital;

"A vida do estudante non é a do cabaleiro andante, da realidade non se pode espertar.
Resaca ás catro da tarde, a xungla está noutra parte de onde agora sacas tempo para
pensar [...]"
Ataque Escampe - Verdadeiro muro de Berlín

escena #2/01 - á procura de Ilya

podía ser unha comedia muda soviética
[para facer propaganda do servizo estatal de lotaría],
eu podía ser Natasha
e depois de pasar o filme a correr
ao tempo que disimuladamente probaba manobras de achegamento,
cando xa dis que non que non que non,
dar coa chave
nun alfinete
e o fortuíto picazo na xema dun dedo
e a consecuente pinga de sangue
e o non agardado bico no dedo

_ _ _ _ _
logo extraer "a+b=c"
e sustituír o elemento dactilar polo beizo

escena #1/01 - comedia romántica aséptica hollywoodiana

como nun filme ianqui,

vestiríame de traxe que me quedaría enorme e non sabería combinar co calzado,
faría o pinzo un pouco ante ti nunha desgraciada sucesión de malas sortes

(correría diante dun can que me tenta trabar
porque primeiro me caeu a hamburguesa por riba do traxe enorme,
logo que me librara del metería a pataza nun estanque en central park
tentando limpar a graxa do descombinado traxe
e irrisorio esforzariame en convencerte de que non molesta unha perna enchoupada
e sentariamos nun banco e contariache sen nervos cincuenta anécdotas lindas da miña vida).

coa mestura de simpatía, mágoa e curiosidade que che criara
só tería que levarte ao cinema e alongar a noite en paseos por rúas baleiras de todo
e máis logo levariasme onde ti morares e teimarías en que quitase o malditomaldito traxe

e sería o final,
viviriamos felices
e papariamos hot dogs na paz do consumo

josep renau: por que é que está tan desacougada esta xente?

é xa, de volta,
todo inter-dependencia colonial e democracia burguesa,
academia
e moita merda (en proporción inversa ao socialismo realmente procurado)

non é a receita, porén, nada molesta,

mesmo confortante un esgarro de realidade fea

e unha arenga reflexiva:.................AÍNDA ESTAR VIVA!

"con la mano levantá al pasado le digo adiós/
y el futuro que vendrá dicen que pende de un hilo"

ou algo así seica cantan
as maos arriba,
e sen elementos para se protexer dos paos polo corpo todo
[tanto para a represión como para o (des)amor;
coa diferenza de que para a primeira,
a pesares do recurte de servizos públicos
(agora chamados "servicios de interés general económico")
propia do capitalismo serodio
mantemos intacto o direito a pataleo!!]

que é primavera, ostia!

e na primavera
mentres os paxariños cantan,
as nubes marchan,
e os parrulos copulan coas parrulas

non coñezo quen me amarre a unha cama para mordernos noitemañámeiodíatardeseránnoite

Les Quatre Cents Coups
e os centos máis
contra a parede
repartidos por toda
toda
toda
toda

toda

toda a noite.

Era hipótese: "as estufas mal apagadas son obstáculo para durmir"
Após experimentación,
queda elevada á categoría de lei
e elemento basilar para afirmar que
as estufas, ou quecendo ben ou mellor non velas diante

mecanismo diplomático

[6:35 AM]

saída do tugurio de rotina·("pásao ben"+un par de empurróns nas costas)=MERDA