- Ás veces penso: aínda que o repetise
un cento de veces
seguirías sen entender nada.
- Para iso falas, para que non te entenda?
- En realidade falo para que sigas aí.

María do Cebreiro, Os hemisferios

e meses padezo afonía crónica

- te viene todo derivado de una rinosinusitis, vas a tener que llevar un tratamiento con spray nasal; [...] probablemente te haga llorar después de la aplicación...

chorar un mes enteiro,

agora non queda esprai nasal,

a voz arranxada

para os monólogos no cuarto

desobediencia

ou

atalora,

divertirse/querer/berrar/crear

amolar no miolo mesmo do capitalismo cando ameaza fase potencialmente letal a nivel planetario, chinchar ben
e imos montando as pezas do proxecto de alternativa social en mancomún.

nun muro, a esprai:
"vane te quiero"

as paredes calaram quando os desejos sejam livres!!

amar(rar)

"
[...]
es o mar, afógame
aquí no fondo estase ben
son un can, átame
hoxe teño ganas de roer
faime mal, inféctame
dáme máis, enférmame
ven bailar, es a miña toxic girl"

uh, uh, uuhhh!, the homens #2

construción de comunidade/nación tubérculo

[...]
- que vontade colectiva nin que pares de narices?? a nación existe ou non existe, emana practicamente da terra!
- tamén as patacas...
[...]

[confiando na ausencia de receptores
para o acto comunicativo suposto neste caderno electrónico]

herético
digo
posso escrever sobre abril,
a linha poética de rotina
(sonhosilusõesimaginação
gentepovomeninasvelhos
cravosvermelho
gristanques
fuzis calados)

. não apetece
, de abril fica hoje
democracia burguesa, "liberdade" de mercado

a gisberta espancada morta no fundo de um fosso
e pícaros explotados
- também por inditex como em tailândia -
em felgueiras

digo,
pouco a festejar

abril é r-evolução
ou nom é nada

coidar(se)

máis caricias comunais ou é todo unha tristeza

mediocridade

non bailar xa polas rúas con músicas só dentro da cabeza
ou asubiadas;
como mediocre tamén
sufrir pola claridade na expresión verbal da afectividade
no canto de pintar sentires
con xis de cores
na parede ou na pel;
son mediocre se non miro cinema alén de deliciosas coincidencias coa segunda canle pública do estado que me nega como galega
e limito a leitura ás pantallas pixeladas

. estúpido insistir nun modelo formativo inútil
á procura dun papeliño que acredite que en (n) exames realizados souben escreber as respostas agardadas e memorizadas
[á marxe da incompetencia para redactar unha nota de prensa,
a insatisfacción co futuro nos media empresariais,
a falla de asistencia necesaria para dicir que coñecín a factoría,
a negativa a finxir obxectividade/apoliticismo/asepsia cómplice co sistema para exercer
porque quixen comunicar e non ecoar ao(s) poder(es)]

mediocre escrebindo para min propia
que só podo entenderme
porque esquecín como se ispen as palabras
ou porque o pudor estrangula
e "todo el mundo" sabe que no capitalismo posfordista ou palabras ben tapadas/maquilladas/disfrazadas ou mellor estarmos en silenzo

. mediocres as sestas,
porque onte estiven nos bares
e hoxe estarei nos bares
e así bares bares bares
pezas gravadas mortas de éxito unha vez e outra
como as conversas tamén repetidas
[todo cultura de masas]

mediocre cando o chisco de imaxinación que queda
é aplicado
ao xantar ou a cea
a roupa do día seguinte
ou a como escribir isto
que fala de mediocridade

ao fondo sona: sonata piano nº 14 "claro de lúa", op.27 nº 2, 1801 (beethoven)

_ _ _ #000000000

[ou o silenzo como mecanismo de expresión dunha semana que non precisa actualización no binario. de relevancia: os ollos non miran sen decatarse do que aínda é posíbel perder, sen dar razóns]

olaa, que tal?

a única igrexa que ilumina

... é a que arde
[e pode que algunhas outras]

No entanto, nada máis que dicir após datas tan sinaladas para o sentir tradicional(ista) na "reserva espiritual de occidente"

[imaxe tirada dunha campaña das
mujeres públicas, na arxentina]

conservarse

escabeche
aceite
sal
afumado

mala ostia

por despedida

só trabar forte con raiba
para notar a carne ceder
(excluíndo lesións severas e feridas sangantes)
e turrar da pel como quen fose alimentarse do arrincado

rabuñar,
ollarodiar

que luminoso e próximo poderiamos ollar o futuro
se dez, cen, un milleiro de centros sociais florescesen pola superficie do país todo [...]

(por actualizar o discurso, 40 anos despois)

disfuncións mental e dialectal na pedra nocturna

- ...
- blabla bla blablabla pola oficialidá bla bla bla puxa asturies!
- dixebrá!
- si, muy bien dixebrá, y también llan de cubel blablabla
- ????

_ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _


- buff, case te abraso!! [cun xaruto a medio apagar entre os dedos]
- bah, abraçame canto queiras que hai confianza. eu é que cría que lle tiñas repulsión ao contacto físico...